| lyric | 1. Am Bach nach lauft e Lattezuu,
zeerscht gross und obe chly.
Er gaht zum Hüüsli Wätterbruu,
det mues es heim’lig sy.
2. E Brunne isch der Musikant,
git silberhelle Klang.
Mir losed öppe mitenand
mängs Abedstündli lang.
3. Der Fane ob em Schindletach,
isch ds Räuchli grauwyssblau!
Mä gschmöggts, es git e rächti Sach.
Lueg guet zum Füürli, Frau.
4. Mis Schätzli isch zu wätterbruu
wie Huus und Gadewand.
Und laufts eim au wie ds Reh dervuu,
mir händs glich mitenand. |