| lyric | Wie isch es schön am Zürisee, wänn d’Sunn am Himmel staht und fröhli ihres Glitzergold ufs Wasser fale laht. Und wenn i Bluescht und Maiepracht s’ganz Ufer wie-n-en Chranz eim us em Waser widerschynt mit allem Sunneglanz.
Und wenn zum blaue Himmel höch die Berg mit ihrem Schnee und all die grüene Hügel au ufstyged ob em See. S’ist wie-n-es Stückli Himmelrych, so dänk i i mym Sinn, und ich, säb ist no s’allerschönst, bi sälber zmittet drinn. |