| lyric | 1. De wo ke Frucht, ke Halm me riift,
hoch ob de grüene Trifte;
wo’s Schneehuehn ziehd, der Moswey pfift,
i silberblaue Lüfte:
do stoh-n-i uf em schmale Groot
und stuune lang is Obigrot,
vo mine liebe Bärge.
2. Gar mänge-n-öisch am gliichen Ort
im Sonneflimmer g’stande,
isch vo sim Huus, sim Heimet fort
läbt jetz i frömde Lande.
I glaub, i wär ke Stund meh froh,
wenn ich mis Ländli sett verlo
und mini liebe Bärge.
3. Do unde liid mis Heimetland,
mis Dörfli i de Träume;
im Hüttli deet am Bächlirand,
do isch mis Glück derheime.
Mis Hüttli isch wi’s Ländli chli,
doch lüchtet’s Gold zum Pfeister i
vo mini liebe Bärge.
4. Lue d’Sonne rüstet si uf d’Reis,
es wott scho Obig wärde;
si ziehnd i ihrem g’wohnte Chreis
um eusi grossi Ärde.
O Sonne! wenn’d e Schwyzer triffsch,
so säg ihm au wi schön ass isch
uf euse liebe Bärge. |