| lyric | 1. Vor mim Fenschter stoht an alte Birebaum
in’ ir Wiese, wo’s no bunti Böueme git.
Mängisch frog mi, ob’s ächt wohr sig oder Traum,
Er stoht vor mir wie es Stuck vergangeni Ziit,
wo im Herbst de Buur no d’Bire gschpttlet höt
und me d’Bire of em Estrich dööret hät ...
Vor mim Fenschter stoht en alte Birebaum
in’ re Wiese, wo’s no bunti Blueme git.
2. Sini Bire chauft scho lang kein Händler meh,
well’s halt Flecke händ und hört zum Bisse sind.
Doch mer schint, das tög em öberhaupt nöd weh:
Sini Chundschaft, die bestoht us luuter Chind,
wo zum Dank für das, wo er a Guetem git,
ihm beharrlich uf sin alte Buggel stiigt ...
Sini Bire chauft scho lang kein Händler meh,
well’s hgalt Flecke händ und härt zum Bisse sind.
3. Wie en ewige Kalender stoht er do:
Für jedi Johresziit hät er en anders Gwand.
Wenn er Blüete treit, denn isch de Früehlig cho,
wenn er grüent treit, isch es Summerziit im Land,
isch de Herbscht, so werdet sini Blätter bunt,
wenn er kahl isch, weiss me, dass de Winter chunnt.
Wie en ewige Kalender stoht er do:
Für jedi Johresziit hät er en anders Gwand.
4. Sonig Bäum, wie er ein isch, git’s nüme vil,
vilicht us Ehrfurcht h$t de Buur en no lo stoh.
Alli andre, wo danebe gstande sind,
sind de moderne Landwirtschaft i d’Queri cho.
Er luegt verwundret sini neu Umgäbig a
und setzt Johr für Johr en neue Johrring a ...
Sonig Bäum, wie er ein isch, git’s nüme vil,
vilicht us Ehrfurcht h$t de Buur en no lo stoh. |