| lyric | Es Pfäffli sitzt still vor sim Wi und fühlt sich schampar wohl derbi Es gnüsst der Trunk us Gottes Hand, es gnüsst mit Herz un dmit Verstand. Doch leider wird die Rueh jetz g’stört. En junge Buur platzt ganz verstört i d’Stube i und chlagt: „Mir hätt’s der Gülletrog verjagt!
Herr Pfarre, wüsset sie en Rat? Sie gsehnt doch, wie’s öis Buure gaht. Mir händ ja chum en rächte Lohn, was mir garnieret isch en Hohn!“
„Los junge Ma, es git nüt, wo nöd gaht! Ich han au scho en Rat parat. Beruhig dich und sig fromm min Sohn, Mir mached morn e Prozession.“
„DAs wäre ja alles guet und rächt, doch güll ich nid, wachst ds’ GRas nid rächt. En Hufe Mischt wär scho no da, doch, mues en für de Räbbärg ha. So mues ig itz no Dünger näh. Was meined sie, was choschtet dä? Herr Pfarrer gits kei Möglichkeit, dass d’Chile dasmal d’Chöschte treit?“
Herr Pfarre, wüsset sie en Rat? Sie gsehnt doch, wie’s öis Buure gaht. Mir händ ja chum en rächte Lohn, was mir garnieret isch en Hohn!“
„Los junge Ma, es git nüt, wo nöd gaht! Ich han au scho en Rat parat. Beruhig dich und sig fromm min Sohn, Mir mached morn e Prozession.“
„Was nützt mir so ne Prozession, viel gschider wär e Subväntion!“ Är treit sech um, zur Stube us und nimmt Kredit uf, uf sis Hus. Die Prozession wird trotzdäm gmacht und wänn au jede heimlich lacht, dänn Dünger und e guete Mischt sind doch nid d’sGlich wie Jesus Chrischt.
„Herr Pfarrer ich pfiff uf ihre Rat. Se gsehnd ja, dass auc ohni gaht,. Ich finds en Witz, es isch en Hohn! Für all das händs si no en Lohn.“
„Los junge Ma, es git nüt, wo nöd gaht! Ich han au scho en Rat parat. Beruhig dich und sig fromm min Sohn, Mir mached morn e Prozession.“
Und zwei Jahr spöter bi sim Wi, dänkt s’Pfäffli still so vor sich hi: „Wär damals ich und Gott nöd gsii, das würd nid so en nen Jahrgang si.“ |