| lyric | 1. Es seit emol en Herr zu mer: „Chomm Appezellerpuur und sag, wo chonnt de Chrieg au her?“ Und nimmt mi so i d Kur. Do sag I: „Äch, das weiss i nöd, was fröget ihr mi das!“ Uns ’s loset do no so viel Lüt und trybet mit mer Spass.
2. „Do hest e Biessli, säg mers gschwind!“ Do red i no kei Wort. „No, schüch di nöd, myn guete Frönd, es jagt di niemert fort“ „Drom isch mer au oms säge nöd; gend no e Biessli her! Denn wenn i’s säge, lachet d Lüt und ihr, myn liebe Herr.“
3. Und so goht’s no e Wyli fort; vier Biessli züch em ab. Und sage no vom Chrieg kä Wort bis er vertaubet drab. „Du Peerflegel“, seit er do, wett mi zom Narre ha? Vier Biessli hest jo jetze scho!“ Do chonnt mi ’s Lachen a.
4. Grad will er mer e Hosche geh und packt me ebe-n-a, do säg i: „Jetz, was wend ihr meh? Jetz hend ihr d Uskonft gha. Wenn ein vom andere fordre tuet, so wird der ander müed; denn chstets bi de Grosse Bluet – und doher chonnt de Chrieg!“ |