| lyric | 1. Wännt am Morge gschtoche scharf
chasch i d'Alpe luege
jagd jedi Chliinigkeit
meischten us de Fuege,
alli ränned chrüz und quer
mer chas gar nöd fasse,
drucket, stossed, luured stuur
finschter wie de Schuufle Puur
uf es Näll bim Jasse.
Wännds dännn ame Egge chlöpöft
ghörsch die göbschte Tön
wänn de Grund dänn nanig merksch,
merksch au du de Föhn.
Doch merksch zerscht isch es schön
und dänn chunnt de Föhn
vom Berg bis is Tal
spinnt jede Normal.
Und au wänns schön bliibts nöd schön,
dänn eine gschpürt immer de Föhn.
2. Wännt am Abig au no spaat
möchtisch eis go trinke
bliibter leider nüt erschpart:
Gsechsch en Jasser winke
chuum hocksch rächt am Tisch scho heissts:
Häsch dänn gar nüt z’Wiise
und was susch no alles ghörsch
muesch no froh si dass nöd störsch
s’chönnt di glatt verriise.
Wännd dänn au no s’Näll verrüersch
isch es nüme schön
und rüert ei ne d’Charte furt
merksch es isch halt Föhn. |