| lyric | 1. Chunsch zu de Bude us und häsch no d'Büez im Gnick und i de Ohre s'Ohresuuse. Häsch immer no es Gschtürm im Chopf und schmöcsch nach Fabrik und wettsch am liebschte grad go pfuuse. Dänn ziehts di zmal in Schrebergarte usse schtatt i Kahn und uf dis minzig bitzli eigni SCholle, und pflanzoisch dini Chabis uf zwee Are nägb de Bahn und alles andrei söll de Tüüfel hole.
De Schrebergärtli-Blues, de Schrebergärtli-Blues, de Schrebergärtli-Blues, dä tönt zum Gartehüüsli us. Und s’losed nur e Gugu und e chliini Haselmuus, das isch jetzt de Schrebergärtli-Blues.
2. Am Samschtig i de hergottsfrüehni picklisch scho wie lätz die andre chönnt das nöd begriffe. Du machsch es Paradiesli us dim chline Garteplätz und stopfsch dr dini Tubakpfiffe. Da schmöckts so schön nach Müüsliblätter, Peterli und Lauch, nach Z’nüni und nach Blueme und nach Ärde, und überallem ine liit de Duft vo Studerauch, da chöntsch diräkt e chli romantisch werde.
De Schrebergärtli-Blues, de Schrebergärtli-Blues, de Schrebergärtli-Blues, dä tönt zum Gartehüüsli us. Und langsam tued au d’Grossschtadt ihri Auge uzue vor Pfuus das isch jetzt de Schrebergärtli-Blues.
3. Fritig chlämt e keine und e keine haut's is Näscht, am Fritig mues es Fäschtli stiige. Am Fritig da hät d'Schrebergartesiedlig wider Fäscht s'gaht zue wie ide Dameriege. S'wird brötlet und s'wird tanzed zwüsched Chopfsalat und Chööl und jede mag es Schlükkli Wii verliede. Und wänn de letschti heizu isch und's Schluss isch mit Gragööl, dänn platzisch fascht vor Glück und Seelefriede. |