| lyric | 1. Es isch ohni Zwiifel klar: s'git ein Tag im Zürcher Jahr, ja, da findet d’Zürcher Züri sogar glatt. De Sankt Peter leit sich daa siini schönschte Fähne aa und de Üetliberg hätt Freud a sinre Schtadt. Me chan am Limmatquai vergnüegti Mänsche gseh, wänn de Zöifer zu de Marschmusig marschiert. D’Chind g’sehndd’Vätter paradiere S’Mami Bluemestrüssli rühre und am Bellvue wird de Holzstoss prepariert.
Wänn de Böög verbrännt wird’s Frühlig! Dänn verwached Züri us em Winterpfuus. Wänn de Böög verbrännt wird’s Frühlig! Und am Züriberg schländ d’Schlüsselblüemli uus. Wänn am Sächsilüüte d’Glogge sächsi lüütet: Weii en ejde Zürcher gnau was das bedüüted: Wänn de Böög verbrännt wird’s Frühlig! Z’Tüüfebrunne, z’Wollishofe, i de Klus.
2. S’griift eim jedesmal a d’Seel tramped s’Kämbel-Zouft-Kamel dur d’Bahnhofstrass uuf wie diheim im Zoo. Und wänn Wiedike und Hard mit de Wäge dure fahrt isch scho mängem ganz versteckt es TRänlichoo De Wegge hoch zu Ross und d’Metzger mit de Schoss plus au d’Schniider Hottiger, etcetera. Schtaut sich dänn am sächsi d’Mänig über Quaibrugg bis id’Ängi fangt de Umritt vo de Riitergruppe aa. |