| lyric | Cun chant d'utschels
e cun chod sulai prümavaira
es gnüda per mai e tai.
Eu nu poss incleger cha la tschiera
fetscha fin cun chant e cun glümera.
L’on be pos’ our ma’l revain dal sgür.
Quella brama da viver nu voul finir
Rösas flurischan, bel verd il god,
eir la stà s’avicina e quai bainbod.
Chi bratess splendur e cuntantezza
cun s-chürdüm, dolur ed intschertezza.
Frütta e gran implan schler, tablà.
Eir I’utuon cumparü es sco mincha jà.
Dess eu star be dvart da l’abundanza
e nudrir in oter môd ma spranza?
Lom, be lomin crouda naiv da tschèl
neir l’inviern nun ans lascha spettar sün el.
Sch’eir tristezza, mort ed agonia
paran da segnar a mai la via:
L’on be pos’our ma’l revain dal sgür.
Quella brama da viver nu voul finir. |