| lyric | 1. Sül banc da sar Plasch es tschantà, el füma sa püpa cuntaint e beà; da blers ans our d’Frantscha in patria s’retret, mo’l buonder da vegl cafetier el mantgnet. ___
Sül banc avant porta sar Plasch es tschantà el füma sa püpa cuntaint e beà; da blers ans our d’Frantscha in patria s’retret, mo’l buonder da vegl cafetier el mantgnet. Uschè, chi chi passa il sach sto svödar (plü pac o plü bler sa minchün da quintar); quai va tuottadi sco ün vaira muglin, danövs cha quel mola, da gröss e da fin.
Sül tard, cur sar Plasch es a cuz aint in chà, han giuvens e giuvnas il banc reservà; allegras bratschadas ün’vezz’a passar, pro’l banc tuot chi’s ferma, cun ir o tuornar. Ün ultim pêret es restà inavo, cumbain s’han dit prunas, nu s’han dit amo lônch brich nô avuonda, ed uossa in pasch profitan d’la posa sül banc da sar Plasch. Nu passa plü orma, els sun be sulets e’s quintan suot vusch tuot lur milli dalets, mo quai ch’els eir scuttan in not e s-chürdüm, stat sgürs cha il banc nu disch our cun ningün. |