| lyric | I sitze übrem tiefe Tal, ha Freud an Bärg und Matte. E Frida do und überal im Spil vo Liecht und Schatte.
My Juchzger goht wyt über d’Weid und über s’Dorf im Grüne. Im Härz isch Freud und z’Friedeheit, wenn’s glöggelet vo de Flüehne.
Gang wyt in d’Wält, so wyt de witt, es schöners Fläckli Aerde als do bi eus findsch währli nit, do chasch glücklich wärde. |