| lyric | S'an sun tre fiëtte, veno da Liun A veno da Liun, traverso la riviera, Van a cöje i fiuri de la primavera.
S’a lè la pi giuvo l’a cöjine d’pi, A l’a fait na massuleja Al’avia n’anfan, a l’a campàlo ’nt l’eva.
E Lüssia Maria si nun va a ca’, E si nun va a ca’, va tambüssé la porta: „Mama, mi mama, mi sun meza morta“!
„Fia, la mia fia, cosa l’astü fait, O cos’ lâstü mai fait, la mia povra fia. Che tüta la gent a van criand per via?“
„Mama, la mia mama, o parlè pi pian, O dene ’n po’ d’argent e pöi d’argenteria Si völe salvè la vostra fia!“
„Fia, la mia fia, l’ài pa nen d’argent, I l’ai pa nen d’argent, e d’aut i na sun se chi l’à fait él mal farà la penitenza!“
Si na sun venù sù l’induman matin, A si na sun venù a l’ura d’ messa granda, A Lüssia Maria l’an sunà la banda
O vui àutre fie ch’i vene da Liun, O piene pür esempe, o piene pür esemp; L’avia quindes ani a l’an fàla pende! |