| lyric | Un girono la formicola
la scardazava 'l lin
e pássa lo grileto
e ’l ghe n’ domanda ’n fil.
Domanda la formicola:
„D’un fil che ne vuoi far?“
„Vo’ farmi sei camicia,
mi voglio maritar“.
Domanda la formicola:
„No me torèset mi?“
Risponde lo grileto:
„L’è quel che penso mi!“
’l grileto e la farmicola
i era un gran bel par,
quando i s’è meesi
ai piedi dell’altar.
Ma quando a la formicola
el g’ha mess drent l’anel
el gril l’è cascà ’n tera
e ’l s’ha spinzà ’l ^zervel.
Alora la formicola
l’èi nada de là del mar
a cercure il medico
per farlo medicar.
Ma quando la formicola
l’èi arivada in part,
gh’è arivà la nova
che ’l grilo l’èra mort.
Alora la formicola
la s’è butada ’n let
e col calcagn del piedi
la se bateva ’l pèt. |