| lyric | A l'ômbreta d'un bussôn
bela bêrgera a l’é’nduermia
j’è da lì passé
trê joli franssé
A l’àn dit: „Bela bêrgera
vôi l’evi la frev!
E se vôi l’evi la frev
farôma fè na côvêrtura:
Côn ’l mê mantel
ch’a l’è côsì bel …
Farôma fé na côvêrtura:
passerà la frev! …“
Ma la bela l’à rispondù:
„Gentil galant fè vostr viagi.
E lasse-me stè
côn ’l mè bêrgé
che al sôn de la sôa viola
mi farà dansè!“
E ’l bérgè sêntênd lôli
l^è sôtà fora de la baraca
côn la viola ’n man.
S’è butà a sônè:
a l’an piait bela bêrgera,
l’àn fala dansè! |