| lyric | Menegina l^è 'n nom aosì ciaro,
Menegina l’è ’n nom che sbronzina,
Menegina l’è ’n nom douzamaro,
Menegina l’è ’n nom da ciartel:
Menegina, Menegina,
Menegina - l’è ’l nom pù bel.
An ce senti la giata del Paol
a sgnaolar su la sprenza o ’n cosina,
con cel sgnic, con cel sgnèc, con cel sgnàol,
senti i sgrisoi d’amor denter cì:
Menegina, Menegina,
Menegina - m’ pares tut tì.
Vegna fuer tuti i nomi del mondo,
sìei de fraila, contessa o rezina,
el to nom l’è ’l pu bel e ’l pu tondo
ce a la decla me sonia ogni dì:
Menegina, Menegina,
’l nom dei nomi - ’l giàs demò ti. |