| lyric | O spus' adurabla, sül champ sun clamo; piglier stu aquia cun dulur, fadia da te, o ma chera, un trist cumgio.
DImena prepara’t, oigli’ anim, mieu cour! La sort ais drudela da stair lascher quella, chi ais be suletta ma spraunz’ed amur.
Per me tü nu plaundscher, ne vögliast crider; radschun bain pü granda vess larmas da spander; perche cha la vita stu forsa lascher.
Il Segner at chüra, ma chera, sto bain! T’conserva fidela, cun me sajast quelle scu m’est saimper steda infin al preschaint.
Schi, uossa cun larmas i’ls ögls wau’t bandun, cun bütschs e salüds e sandet e giavüschs; da nu’m schmancher via da cour t’arcumand. |