| lyric | Il salip [silip] e la furmia
as vulaivan maridar,
ed in leida cumpagnia
faivan els l’amur sül prà.
Sum e sum e tirlidè,
ai, quai d’eria uschè bè!
E qua dschaiva la furmia:
„O salip, voust tout a mai?“
Sün que dschaiva il salip:
„O furmia, perche na?“
Sum e sum
E qua gettan sül chastè
per as metter aint l’ané.
Il salip det suringiò
e’s rumpet eir il tscharvè.
Sum e sum
„O dulur, melanconia,
amalà ais meis cumpagn!“
La furmia get vi sur mar
per masdinas da masdinar.
Sum e sum
E qua get ell’intuorn Pasqua
e turnet intuorn Nadal,
e cur ch’ella füt turnada,
eir’el mort e suotterrà.
Sum e sum
„O dulur, melanconia,
eu n’ha pers meis char marid!
Eu nha üna grand’ dolur
eir per tai, o meis char cour.
Sum e sum
Giuvna guaivda cha es sun,
frais-cha terra cha tü fast.“
La furmia’s mett’ a bragir
infin tant la sto murir.
Sum e sum |