| lyric | Chera, perche taunt suspürast? Che at mauncha?Di’m a me! O tü pover cour indürast led ch’eau stu partir da te. Schi, damaun ais la partenza, stu ir our i’l muond lontaun, er pürmemma mi’ absenza düraro dapü d^ün an.
Eau t’ingrazch per mincha ura, chêau cun te pudet giodair, chi in ma luntauna dmura m’sun cher pain da nos revair. Pür nu plaundscher, tü ma chera, o, quel temp ais bod intuorn, la partenz’ais bain amara, taunt pü bel saro’l retuorn.
Eau sun bain disfurtüneda, che gnaro que our da me? Forsa rest eau banduneda, in schmanschaunza croud a te, am consüm d’increschantüna, e cur tü returnarost, sün me foss’üna flurina, be da me tü chattarost.
Nu’m fer greiv la sench’uretta, cha pudains insembel ster, pür at fid’in ferma cretta, el ais bun, il Segner cher. Sgür e tschert darcho am aina tiers ma chera nossa sort ed a fin ais nossa paina. Te be am eau fin la mort. |