| lyric | 1. Miu baba ei inpur e la mumma ei pura culs mauns rubigliai dil luvrar. Ed jeu, lur affon, vi nuot esser signura, na pura vi jeu daventar.
Tgei biala, sublima, gie sontga clamada ei franc il pur esser, capiu. Da tuttas l’emprema eis ella gie stada, nus dictada da Diu.
Tgei dat ei pli bi che nossa cultira da temps primavaun contemplar. mo bumbels e fluras schi lunsch sco ins mira, d’aviuls ed utschals lur cunfar.
2. La stad dat ei bein enqualina suada, stenstusa e greva lavur. finfatg ,mus duvrein lu negina pumada per dar allas vestas colur.
E pür igl atun, la raccolta finida e tut ei a tgiembel sut tetg. Pleins ei il clavau, e la cas’ emplenida. Quel ei in grondissim deletg. |