| lyric | dir wo mit pfyfferouch umnäblet öiji gsichter
dir pfyffephilosophe pfyffekünschtlerdichter
ja dir wo öiji rouch us öine pfyffe ziet
syt still u loset zue i widme öich mys lied
ou i ha’s mit der pfyffe mal probiert
ha stundelang güebt,
si het mi gwogen und z’närvös befunde
d’nastüecher sy bruungfläkket und ds’muul verbrönnt
won i mi gfragt ha öb i’s ächt nid richtig chönnt
da het mir d’propaganda afa ynefüüre
wie chasch du das jitz ufgä ohni ds’gsicht z’verlüüre
dänk wivil rue und gmüet i dyre pfyffe steckt
betont si nid dy männlechkeit, dy intellekt
i hae mi vor e spiegel gstellt für sälber z’luege
my ytelkeit het dänkt sisch wahr,
me mues es zuegä fasch hätt i d’pfyffe bhalte
würd i se no hütt zwar nid eleini rouke aber vor de lüt
doch isch das rue und gmüet han i mir gseit,
mit flueche i allne seck dr stopfer
oder ds’zündholz z’sueche was männlechkeit
und intelekt ageit da’sch fuul
das ligt bi mir doch nid imne bitz holt im muul
i rouke zigarette jitz u chan ech säge
i weigeer mi da kompläxe z’ha derwäge
dir pfyffephilosophe syt mir nümme ghüür
s’git mänge won e rouch het aber s’isch kes füür. |