| lyric | Da uf der Bettstatt sitz-i 0 Andreas, i bitt di, zeig mer hienicht i der Nacht, wele Schatz mich denn biwacht. Ist er riich, so chunnd er z ritte, ist er arm, so chunnd er g schritte, ist er frönd und unbikannt, chunnd er mit em Stäckli i der Hand. |