| lyric | 1. Es Bündeli voll Sorge
es Chräzli volle Leid,
hän i mi müede Schritte
in Escheberg ue treit.
2. Bi gstrielet und bi gstofflet
dur Mies und Laub und Hag,
i Sunn und chüele Schatte
en ganze g schlagne Tag.
3. Hä s Chrätzli gleert, de Bündel
an Wiistannascht ue ghänkt,
es hät de lieb alt Escheberg
miin Charre wider gränkt. |