| lyric | 1. Si luege lieb uf ires Stedtli abe
vo Soledurn all Türn, so vill me zellt.
Si gseh uf d aare und i Schanzegrabe
und vili Gässli chrumm und quer verstellt.
Und ruune ghört mes lys, vo Turn zu Turn:
Wie schön isch gäng no üses Soledurn!
2. Si gseh uf Chilche, Dächer und fassade,
uf Gärtli, Erker, Biel- und Baseltor.
Uf Brünne, wo im Bekki d Tube bade,
uf alti Brunnestöck imBluemeflor.
Und immer wieder tönts vo Turn zu Turn:
Wie schön isch gäng no üses Solodurn!
3. Si brichte gärn vo lang vergangne Zyte,
si dänke a ne Wängi, a Hans Rioth.
A Bürger wo statt chriege, morde, strite,
der Find errette us der Wassernot.
Und wieder runnt und goht vo Turn zu Turn:
No gäng der Geist vom alte Soledurn! |