| lyric | 1. Denn, wo der Luki dä Flüger hät erfunde,
mit däm Motor wpnär im Altmetall hät gfunde,
mit däne Flügel us Gmüesharasse,
und Kinderwageredli, wo grad supermega passan,
jo denn, jo denn.
2. Denn, wo der Luki dä Flüger hät baue,
Nägel um Nägel in die Harasse hät ghaue,
es Windrad als Propäller vorne häre het bunde,
und vierezwanzig Kabel mit zwölf Lämpöli hät verbunde,
jo denn, jo denn.
3. Denn, wo der Luki dä Flüger isch go teschte.
d’Luft het-i weiss es no-grad gwäht vo Weschte.
Der Luki, dä het gwunke, an zwei Hebeli zoge,
und isch wie ne Vogel zu de Wolke uffe gfloge.
Jo denn, jo denn.
4. Denn, wo der Luki mit em Flüger isch verschwunde
zum d’Welt und der Mond und d’Sterne go z’erkunde,
händ alli tänkt, das goht doch sicher nie eso,
und glych: es funktioniert, sus wär de Luki jo no da.
Jo denn, jo denn. |