| lyric | 1. Der Otto Krebs isch Sanitäter mit Ohre, gross wie Kabisblätter, mit dene lost er Tag und Nacht, ob öpper ächt en Unfall macht.
2. Und wenn er khört dass öppis tätscht, sich öppe wine Fuess verquetscht, wenn’s weh tuet, blüetet oder brüllt, denn kunnt er und seit: „Nid so wild
das hämmer bald, ’s wird wieder guet, das heilt schu wieder ruehig Bluet! Er singt es Lied und macht schnipp schnapp und haut em Weh der Stachel ab.“
3. Doch vor zehn Tag hät, oh la la, der Otto selber Unfall kha, i han döt ghört, wie lut er brüllt, bin h, han gseit: „S’isch nid so wild
das hämmer bald, ’s wird wieder guet, das heilt schu wieder ruehig Bluet! I singy es Lied und denn schnipp schnapp hau I em Weh der Stachel ab.“
4. Der Otto Krebs bliibt Sanitäter mit Ohre, gross, wie Kabisblätter, mit däne lost er Tag und Nacht, ob öpper ächt en Unfall macht. |