| lyric | Cun forza arv', o Fegl da Diu, ils tschiels serrai, festign’ e neu. Descenda, rumpa siar’ e schlegn, quei che lontan da tei nus tegn.
Nu’ eis, da tut’il mund confiert, da nossa spronza igl albiert? Nu’eis? Po neu tier nus, Signur, conforta nus en la sgarschur. O steila biala, clar sulegl, tei lessen nus mirar bugen. Sulegl, o leva, sei grazius, en stgiradetgna essan nus. Miseria gronda cheu pitin, la mort vul reger senza fin. Po neu pil maun nus a pigliar, en tei la patria lai anflar. |