| lyric | 1. Sicher sind di Andre i de Klass nid all vill gschiider
höchstens e chli frächer, und dänn pschiisseds öppedie
schüüch und ehrlich, und scho als Bueb en stille Liider
ghört er jedi Stund dä Satz: En Tumme schafft da nie !
Wa Söll eine mache, wänn er Müeh hät mit em Lehre
weso isch Nid-Rächne-Chönne sone grossi Schand
Tummehit chame lerne, wänn sich eine nid cha wehre
Zahle gälted alles, ämel grad i üsem Land !
Wele Lehrer hät scho Ziit, zum sonen Schüeler stütze
für dä gitts es Sonderschuel, wo Bildigs-Abfall nimmt
s‘frogt sich nu, wer weppme eigetli vor wäm so schütze
d'Tragik vorne tumme Schüeler, wo s'System nid stimmt
2. Schriiner werde nach de Schuel, da better scho gärn welle
Da chasch nid, hätts gheisse, gang Du lieber i d'Fabrik
und etz gsehpmen Säck ablade, wäge und dän zelle
eine, wo nid uffallt, nid mol uf de zweiti Blick
Mängsmol zeichnet d‘Sunne dur de Staub paar fiini Streife
we wänn si au Schatte-Gwöhnti so no grüesse tät
s'Motto vom Betriib stoht überm Chübel mit de Seife
""Ordnung sowie Reinlichkeit bedeutet Qualität""
We hebt ein die vile Johr mit däre Arbet dure
jede Tag isch glich, und jede Handgriff liit im Bluet
er ladt sini Säck und schaffet wiiter ohni Murre
ein, wo gwöhnt isch, dass me - wa eim gseit wird, eifach tuet
3. Znüünipause hockt er scho sitt Johre näbem Gliiche
dä froogt ""So, we gohts"" und wartet d'Antwort gar nid ab
Kafi us ein Automat, und sich 6 Bröötli striiche
d'Gsprööch vo Auto und vo Fraue tröpfled anem ab.
Er gseht uf de Blächgardrobeschränk nid mol die Helge
wo für andri Wunschträum sind, und Würklichkeitsersatz
er isch sogar z'schüüch zum in Gedanke echli z'schwelge
e Beziehig hät i siner Sackwält gar kei Platz.
Stämpfeluhr, de Znüüni, Zmittag und s‘Fiirobig-Lüüte
Insle i däm grosse Meer Fabrik—Eintönigkeit
chönd em i däm Tagestramp e bitzli Halt bedüüte
wänn au sini Seel emol nach öppis andrem schreit
4. Wohne tuet er ganz ellei i sonre Zälle-Wohnig
vorne Rise-Wohnblock, gfüllt mit luuter frömde Lüüt
Staumuur sägeds däre Sidlig, und si isch für Sonig
wo im Lift nu grüezi säged, adie und susch hüt.
Drinn en alte Teddybär, und susch no Stoff-Figure
immer no e Buebezimmer, weme sofort gspüürt
und de Donald Duck dä hangt a einre vo de Muure
Schutzpatron für jede, wo im Läbe blos verlüürt.
Fernsehapparat als Fänschter für is ander Läbe
dank de Fernbedienig isch er emoll debii
holt so s'Läbe elektronisch noo, grad we disäbe
wo de TV-Himmel uuserwählt hät in Serie
5. Höhepünkt im Läbe findt me nu mit allne Lischte
Konfirmation isch gsii, und d'Reis moll i d'Türkei
Arbetsjubiläum mit zwei Fläsche inre Chischte
wo doch niemert mit em trinkt, si stönd no etz dihei
Plän und Wünsch und Hoffnige, die hät er ehrlich keini
nid emol im Gheime i de Sunntigs-Phantasie
er fahrt höchsten zäme, wänn ein froogt, wa-n-er dänn meini
so isch‘s hüt, und so isch's mom, und so wirds immer siii
Ei Idee sitt neuem, die verloot sis Tänke nümme
er wett eimol bade chönne deet im Tote Meer
Wunschtraum vorne Mäntsch, wo nie hüt glernt hät, nid mol schwümme
öber ächt die Reis no schafft? Ich wüntsch's em würkli sehr
ich wüntsch's ein sehr
|