| lyric | a) Cun l'alb' uassa chantan utschêls las damans,
„Id ais primavair’ as sdasdai, o umans!“
E fluors güst naschüdas intunans süls prads:
„Umans our i’l muond allegrats!
Ün oda pertuot be ün clam da dalet:
L’inviern, il crudel uossa cedar stuvet.
I’l aier, in terra, tuot vol resüstar;
umans, o chantai, o chantai,
ch’ais il temp, il tmep da chantar.
2. Il chant ais ün dun, ais ün s-chazi divin,
il qual ans allegra il cor da cuntin.
Cun el as po chöntsch tras la vita passar,
quant pover chi nu sa chantar.
La vusch nus ozain per la patri’e l’amur,
per tuot que ch’ nais nöbel
e degn dad amur.
I’ ls tuns exprimin noss daletsw e noss plants,
e tuot ch’el admira il chant,
il chant dals rumantschs. |