| lyric | 1. Sco'l paur grischun vus stais aspra terra,
cun stainta be retrais vos nudrimaint,
i’l ajer dal vadret, sper la lavina,
vicin a la sajetta e pruina.
Però inguott’ vos lieber sguard
nu sera e seculs fais già frunt a l’elemaint.
2.E sch’eir vos corp da qull’ eterna luotta,
ais plain düritschas e gnü tuot sfurmà,
che oter ais, chi la valur augmainta,
e l’affecziun cha’l cour per vus resainta.
Beà quel, chi sco vus sün terra bluotta,
cun pac s’cuntainta ed ais frtünà.
3. Fintant cha vus restais sün voss’ otezza,
giagliards, fidels e plain d’rassegnaziun,
chi vegnan pür burasca e lavina!
Chi vegnan l’ambiziun e la ruina.
Vus restarat per oters ’na fortezza
e saimper ün simbel pel paur grischun. |