| lyric | 1. Wenn üs am Morge nümmed d'Sunne weckt, wil Näbel liit
und’s under üsne Füesse raschle tuet bi jedem Schritt,
denn wüssed mir, de Herbscht isch do,
er molet d’Blätter wieder aa.
2. Wenn mir üs d'Chräge ufetüend und nümme umestönd,
Marroni chaufed, dass mir e chli d’Händ dra wärme chönd.
Denn wüssed mir, de Herbscht isch do,
er molet d’Blätter wieder aa — wieder aa.
3. Wenn ein Baum noch em andere sis ganze Laub verlüürt
und’s üs scho mängmol zimli fescht a d’Nasespitze früürt,
denn gsehn mir’s allizäme ii,
de Herbscht, dä isch scho glii verbii — glii verbii. |