| lyric | 1. En Appezöllerhüüsli
het Frohsinn ond Vestand
ond luegt mit hölle Schiibe
i d Sonn ond wiit is Land.
2. Ond sänd au Täfel vone
recht bruu ond höbsch vebrennt,
me weet bi ös vom Wetter
nütz möndesch as vewennt.
3. Es stoht i menge Gfohre
ond gliich i Gottes Hand,
ond het wie d Lüüt drönn inne
viil Frohsinn ond Vestand. |