| lyric | 1. I chenn drei choschtlig Edelstee,
geen will is deer verrotte,
der erscht de ischt de Seealpsee,
de ischt em Herrgott groote,
de Sentis stoht als Wacht parad,
ganz noch bim Alet Maa,
lacht öber d Alp voll Freud d Rossmahd,
si freut si sölber draa.
2. Ond chooscht vo Chaschte öber Soll,
i wääss, denn moscht gad stuune,
de Semptissee, de glenzt do woll,
i siiner beschte Luune.
Vom Stefel bis zum Roslefeescht
ond Krüzbeg ase höch,
ond went i Blatte zuni cherscht,
ischt d Staubere so nööch.
3. Vo Foogle aa tuescht besser lees,
choscht gliich zor Zit i d Fähle,
neescht no en Schlock i Bolle wees,
das tuet derd Choscht vertääle.
Ond öber gächi Fölsewend
grüesst Freiheit ond Hondstee,
wo d Edelwiss de heme sönd,
höch öbrem Fählesee. |