| lyric | 1. Wandre-n ischt mi gröschti Freud,
da vergiß i d'Sorg und's Leid.
Lacht mi d'Sunne.n.a dur d'Schibe
chan i nid diheime blibe,
's lockt mi furt de Berge zue,
han im Tal kei Rueh.
2. Luschtig über Stock und Stei,
wandre i so froh und frei.
Wänn i ghöre d'Vögel singe,
lann i au mi Stimm erklinge,
wie die Blüemli Tau und Duft
stärkt mi d'Morgeluft.
3. Lueg i ber d'Alpe hi,
wit und breit bim Sunneschi,
o wie lacht mis Heimatländli,
wie-n-e Brut im Hochzitgwändli,
uf der Welt kei schöners git's
als mi liebi Schwyz! |